اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ

چــرا تــا وا يكــيم هــي تـارتاريم

به يك جا جمع و فرسخ بي شماريم

ايــــر خـوشيم چرا وا يك غـريويم

بـه خـاكـي آشـنا بـيـگونه واريـم

*************

اير چه دستم از دستت به ديره

زت ايخواستم دلامون يك بگيره

كموتر گل گرهد وا گـله بـازي

نديدم هيچ لري سي لر بميره

                      

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ

دلير پر سيل ايكنم كل كوهانه

اولي سالن ، دويم كينه زانه

سيمي كينو ، چهارم رووهانه

پنجمي غالي ، ششم شترو كو

هفتمي ماهرو ، سيت خواه دلم بو

پ.ن : دلير پر ، سالن ، كينه زا ،رووها ، غالي كوه ، اشترانكوه و ماهرو هفت قله مرتفع منطقه ميوند بختياري هستند

زنان بختياري هنگام كه مي خواهند مشكدو بزنند ( ماست را بوسيله مشك تبديل به دوغ كننند ) ترانه اي را با خود زمزمه مي كنند كه بسيار زيبا و شنيدني است . البته در هر طايفه بسته به شرايط جغرافيايي و باورهاي منطقه اي ممكن است اين شعر اندكي تغيير داشته باشد . در زير نمونه اي از اين اشعار را كه توسط زنان طايفه ميوند خوانده مي شود ؛  آورده شده است .

1. مشكدو سهره دروند دوالي               كره امروزت خير پير والي
2. مشكدو سهره نالــه نالسه              اردي شاه نادر پشت مالسه
3. هي دا مشكه ، هي ددو مشكه           باريكم كردي چي تال دشكه
4. دسـه مشكدو چوب آويكه                 هي چنو كه گلم قد باريكه
5. دومــه ايونم ور منه هوش                كرسه ايدم يه جفته كوش
6. دومــه ايونم ور منه مال                   كرسه ايدم يه جفته دستمال
7. دومــه ايونم ور منه حونه                 كرسه ايدم يه جفته شونه
8. امشـو شـو ، هي شـو مهـه               اردي گـگـو ور سر رهـه
9. اردي گـگو شـو روز كرده                 مشكدو سهره سر بروز كرده
10. هي ايكنـم ، چـارونسـو                    جونم  ايكنم وه قربونسو
11. هي مشكدو حمايت كـو                     امشو ز خو زي بيارم كـو

........................................................

پير والي : مقبره يكي از امامزادگان واقع در خاك بختياري كه در نزد طوايف ميوند از احترام خاصي برخوردار است .

مشكدو : مشكي پوستي كه به وسيله آن ماست را تبديل به دوغ مي كنند.

براي خواندن معني اين اشعار به ادامه مطلب برويد

ميلاد باسعادت حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) و فرزند بزرگوار ايشان امام جعفرصادق (ص) را به ساحت مقدس امام زمان (روحی و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء) و به  همه پيروان حق و حقيقت تبريک و تهنيت عرض مي کنم

اي افتو مه ، به زير چوقات                    اي پاك ترين پيـا ، محمد

اي نوكـــر نوكـــر بلالت                  صد حاكم و پيشـوا ، محمد

اي وسته به خاك پاي اسبت                خان و لر و كهـخدا ، محمد

اي سـي دل او وجود پاكـت                آبيده جهـون به پـا ، محمد

اي اسـم تو منه همــه ولاتا                 ايبنده ره خطــــا ، محمد

گـل نقش جهـون آفرينش                  اي دين تو پا به جا ، محمد

اي دادرس همــه پيـايـل                   اي وا همــه آشنـا ، محمد

دونم كه نه آفريده خلقــي                   بهتر زه تو دي خدا ، محمد

سـي گويل مال منه قيامت                     آبـو اوچه رهنمــا ، محمد

آسـون تو بگـر به پيرونت                    روز عمـل و جــزا ، محمد

"داراب" كسـي نداره او چو                    اي چرنه ز دل كه يا محمد

آستاره صو بگوين تندي پاته وردار

تا كه تيغشتت بنه تش به كار شوگار

آستاره صو بگوين نهـلي شـو بمهنه

زي تري درو كه دي ريشه شو بكهنه

آستاره صو بگوين سر بكشه زياله

به خروس بنگ بزنه بيار كنه ماله

آستاره صو بگوين بيو دي وا دياري

آخه مو منديرتم سر زه كه دراري

آستاره صو بگوين ويرت وا مو هم بو

زه شمي منديرتم ولا چي مه نو

آستاره صو بگوين بد زه مو چه ديديه

كه به اي شوگار شه سر نكشيدي

آستاره صو بگوين تندي پاته وردار

تا كه تيغشتت بنه تش به كار شوگار

******

منه تاريكي روزام تو چي افتو بدرو        دي نهنگه كه بياهي ، ار نبره بختم خو

همه مندير بهارون و مو مندير تونم            نتـرم بي تو يه دم زندگينه سر بكنم

تو بهار اي تو بهار        بيو و شادي بيار

صیاد ، نی نواز

هان تفنگدار ایل

صدای زنگوله ها در آمیخته با آوای گله و

نی نوای روحبخش عاشقانه و

گله نواز و

انعکاس بانگ شلیک تو

بسوی شکار

بنواز!

زمزمه هی تنهایی و

عشق و رنج برزیگران و

مرثیه هی برادران لیله و

یاران نخجیر و

دامنه های بلند آسماری و عدیو و کی نو و

کوهرنگ و زرده و تاراز

و ردنه های شکار و نغمه های حماسی

یاران قربانی غیرت و مردانگی و

یاد جاودانه یادگاران ایل هفت و چار

و خونین سرزمین غیرت و

یاران باوفا

یادآر!

زانکه بی تقسیم نان

لقمه در دهان ننهاد و بی تضمین شادی دیگران

هرگز نگشته شاد

و از در خانه کسی برنگشت

کاسه فقر و نیاز

ناامید و دلشکسته و تهی

شعله های سرخ آتش

و شبهای تاریک و سرد

در کنار هم با گرمی دل و روشنائی دیده.

^{سروده ی استاد بزرگوار}

  ^{جلال اسفندیاری}

یک سال دیگر گذشت و بهاری دیگری در راه است ولی من هنوز مندیر بهارونم

آن بهاری که هیچ خزانی ندارد

بهاری که همه دنیا و مردمانش را سر سبز وخرم و دگرگون می کند

بهاری ............. و بهاری .............. و .....................................

به امید آن روز   مندیر بهارون ایمنم

همه مندیر بهارون و مو مندیر تنم                    نترم بی تو یه دم زندگینه سر بکنم

ار که به مو سر نزنی تش به سرا پام ایونی          تو بهار ای تو بهار بیو و شادی بیار

من تاریکیه روزام تو چی افتو بدرو                   دی نهنگه که بیاهی ار نبره بختم خو

                                تو بهار ای تو بهار بیو و شادی بیار

بار اله سی چه بهارونت ایاهه          ای گلا باوینه سی کی ایدراهه

ندونم سی چه من ای همه مردم           بخت مو چی شوگار چینو سیاهه

ای دلم سنگین غم دل بی قرار            روز شو تیام ایگوی اور بهار

اخه تا کی چینو وا تهنا بمهنم             حرف مردم سی دلم چی نیش خار

بهار اوی با گل گندم                                 مو تهنا با درد دل مندم

شو و روز دل چی نی ایناله                تا کی چی لاله داغ دل دارم

گل بوستون تی مو دی خار                مه و استاره بی به شوگارم