تبليغاتX
مندیر بهارون

          
اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ

 

نكاري كه نكاري كه نكاري .....

 

خان بسي شوم رهد ور هونه يكي زه رييتونس (reyatones) . رييت هم كه بسي شوم او نيشك nishk)) ( عدس ) داشت ، سرفهنه كشيد و دس به سينه او نيشك نهاد تي خان .

خان كه ته ايسه او نيشك نيد بي يه لولو كرد ديد تومس خيلي خوه گود كه هي اسمسس چيده ؛ رييت گود آقا اسمسس او نيشكه . گود چطور وا بخوريس گود : ايما كه دنو نداريم تليت ايكنيم منس و اخوريم . خان هم تليت كرد و مشغول خوردن ويد ......

كاسه اول كه تموم كرد گود اير زه اي او نيشك داري زنو هم وار سيم . يه كاسه گهپ دئره اورد و خان مشغول خوردن ويد ....

خان وا خوس گود چني تومس خوه بل ونرم ( ببينم )  امسال چني نيشك گيرم ايا . وه رييت گود : امسال چني زه رييتو نيشك كاشتن ، جواوس داد كه خيلي نكاشتنه ، هي مو تهنا يه تيكه كاشتم وي ....

خان كه كاسه دينينه هم تموم كرد بي  ، جا داد ور او نيشك هر چه ترس زس خورد و پوز نهاد ور باقيس تا ته ورشنيدس (voreshnides) ( سر كشيد ) و ري كرد و رييت خدا زده و گود : زه ايسه وا دينا وه همه رييتو ايوي غئر زه نيشك چيه نكارين .......

خان ورساد و رهد ور هونس كه بخوفته ...... نصف شو دير زه جو يه دل پيچه يرد ، تا خونه جمع و جور كرد و جس ور در كار زه كار گدشت وي و خان خونه خراو كرد ..... سر ته درد نارم تا خود صو خان حالس وا سر جا نود و ره ولس نكرد . صو زي فرشناد وه دين رييتكه اود :

گود بس : در هونت زنس وه خره اينكه كه ديشه دادي وم اسمس چه ويد . گود : خان اسمس او نيشك وي . خان گود ، سرامال رده ديشه هوشم وه جا نويد : ده نيشك نكاري كه نكاري كه نكاري ........

 

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 22:56 توسط مجتبی هیودی |

          
اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ

 مونه تونه زس درآورديه

 

ايگو خرس و روا قرار نهادن وا يك بسازن و جيجوسونه وا يك گهپ كنن ؛  پش دراوردن ( قرعه كشي كردند )  و زه جور اود كه خرس روه وه شكال چي واره سي هردسو ، روا هم زه سيلا  ( لونه ) وه در نكنه و بچونه گهپ كنه .

روز اول خرس ورسا ( بلند شد ) ره وه شكال ، روا هم زي ورسا جيجونكنه او و چينه كرد و خلاصه تا خود شومي ( غروب ) رهنه پيد ( چشم به راه ماند ) . شومي دي خرس اني دس پتي ( دست خالي ) اياهه . زس پرسي په مني امرو هيچي نزي . گود : ولله يه شكال هم كردم شيس كني (كنايه از  به درد نخوردن ) كچير وي خومه هم سير نكرد ...... روا هم وا خوس گود اوي نداره حيما ( حتما ) صو كه ره وه شكال تلافي امروز ايكنه .

صو زي دوارته خرس زه سيلا كرد وه در ره وه دين شكال روا هم در سيلانه پيد ( نگهباني داد ) تا خود شومي . شومي كه رسي ديد خرس زنو ( دوباره ) دس پتي ايا . رو ور نهاس گود تاته ( عمو ) خرس په مني هم هيچي نورديه . گود هي خدا خير وده وت سي خوت مني وه سيلا مونه ذليل دوني رم ور كوجه ( كجا رفتم ) . گود مر ( مگر ) چه ويده . گود : او سره سرهنه ( خط بالاي كوه ) اويني يه بزي هي هوچه زيدم لاشس سنيي ( سنگين ) ويد وام نيوه ، مو هم هرچه ترسم زس خوردم و وسم وا ره اودم .........

يكه دو رو ( روز ) زيجور گودشت . روا گشني خيلي فشار اورد ورس . وا خوس گود اير زه لونه وه كنم وه در خو الان جودار ايا همه جيجونكنه ايخوره اير هم بمونم خو شومي خرس دس پتي ايا وادينا ( برميگرده ) هم خوم زه گشني ايميرم . يه فكر كرد و تيانه نهاد وريك ، يكي زه جيجونه خرس خورد .....

شومي كه خرس مطابق هر رو ( روز ) دس پتي اود ، روا زيد وا كپو ( سر ).... بوه بوه بوه ره وا پيش . خرس اود يردس گود گگه په چت ويده . روا گود : گوشني ( گرسنگي ) فشار اورد ورم مو هم زه سيلا كردم وه در يه زهر ماري وخورم هميكه ( هنگامي كه ) اودم وا دينا ديدم گري (گرگ) اوده يكي زه جيجونكه خورده . خرس گو زه اينا مو يا زه اينا تو . روا هم زه ته دل آخي كشي گو تاته زه اينا تو اما چه فرق ايكنه اينا تو هم مثل بچونه خومن . خرس هم گود سرت سلامت ، غصه مخور زه جيجونه مو يكيسو منه اي يكينه كه هم گهپ كنم زياده ........

خلاصه چند رو زه اي منه گدشت خرس اصلا عار ورس نوست (عبرت نگرفت) . هر روز شومي كه ايوه هيچي بسي روا نيورد . يه رو شومي كه دوارته خرس دس پتي اود روا وا خوس گود دردم بزنه منه جونت تا سيت نوم  . صو كه خرس كرد ور در ره اي تيله درينه هم نهاد ور زمين و تا جا داشت زس خورد ......

شومي ره نشست ور در سيلا دي خرس اني زه دير هن هن ( هرك و هرك ) سره اشونه و ايا ( كنايه از شادي و سر مستي ) روا هم يه شوه روه ( دنگ و فنگ ) درآورد غش كرد ور سر دس خرس . خرس هم تيكه باد شن ورس و او رخت ورس وه خيال خوس روانه اورد وا هوش . گود په هم چت ويده ؟ گود وه رولمــي ( مويه كردن براي فرزند  ) خرس كه دي فهمس وي يكي زه جيجو مرده ، گود مر هم گريگ اوده يكي زه جيجو خورده ؟ گود : سر سلامت هره ( بله ) . خرس كه منسي وه كرديه ورس گود زه اينا مو يا زه اينا تو :

" گود : هي خدا خئر وت وده مونه تونه زس دراوردي كه هي روزمونه "

 

منبع : كتاوخونه اينترنتي لور

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386ساعت 23:49 توسط مجتبی هیودی |

  اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

 

قصاو وا آهنگري چه

 

ايگون يه قاطر شله زه پيري و مريضي من ور جا مالا ؛ خلاصه يه دو سه روز شل وه شل دئر جاوارگه چرد. يه رو سيل كرد ديد "يه گريه" ( يك گرگ ) اني زه دير ايا سيس . وا خوس گود مو خو نترم " وه جهم " ( فرار كنم ) .... ديدي " چطئر " ( چطور ) بيكس مير ويدم وه اي بيابو . منه همي فكرا ويد كه گري رسي ورس " قپ آورد " ( دهان باز كرد ) كه بخورس .

گود : تاته گري يه تيكه " امو وده " ( مهلت بده ) كار وات دارم .

 گري گو : چته ؟

 گود :  مو خو شلم هيچيم نترم وكنم اخيرسم خوت هرجور كه ملته ايخوريم . اما يه قصه دارم زم گوش كو .

گري گود : زيتري بو كه انيم زه گوشني ايميرم .

گود : مو زه خان پيلدار ويدم . و خيلي دوسم داشت " نالامه " ( نعل ) زه طلا درس كرد . ايسه كه منم ورجا مال يادسو رهد و نالاكنه ندروردن . ايسه هم دي مو خه اير تو هم نخوريم امرو صو زه گوشني ايميرم اما بي اي نالانه درار و بفروشسو و يه سروسامونه بده وه خوت .

گري وا خوس گود : " دير زه ره نيگو " ( بي راه نمي گويد ) بل نالاسه درارم اوسه بخورمس . خلاصه گود وه قاطر چطوري نالانه درام .

گود: ما پهام بلن ايكنم تو وا دنونات ميخانه بكش و درارسو .

گري كه خام ويد خواست وا دنوناس ميخ ناله بكشه كه قاطر وا " لغت " ( لگد ) زد ور منه پوزس و همه دنوناسه رخت منه ديونس و خلاصه گرينه سم كو كرد .

گري هم وه يه " جون جخكنه " ( بسختي ) خوسه زه زير چنگ قاطر درآورد و جس .....

منه ره روا ديدس گود : تاته گري په چته يه تيكه بمو ونم كي چون كرد ورت !

گري هم حال قضينه گود وس .

روا گود : تاته يه چيه ايگوم اما بدت نا    "  آخه قصاو وا آهنگري چه  "

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386ساعت 23:18 توسط مجتبی هیودی |