زنان بختياري هنگام كه مي خواهند مشكدو بزنند ( ماست را بوسيله مشك تبديل به دوغ كننند ) ترانه اي را با خود زمزمه مي كنند كه بسيار زيبا و شنيدني است . البته در هر طايفه بسته به شرايط جغرافيايي و باورهاي منطقه اي ممكن است اين شعر اندكي تغيير داشته باشد . در زير نمونه اي از اين اشعار را كه توسط زنان طايفه ميوند خوانده مي شود ؛  آورده شده است .

1. مشكدو سهره دروند دوالي               كره امروزت خير پير والي
2. مشكدو سهره نالــه نالسه              اردي شاه نادر پشت مالسه
3. هي دا مشكه ، هي ددو مشكه           باريكم كردي چي تال دشكه
4. دسـه مشكدو چوب آويكه                 هي چنو كه گلم قد باريكه
5. دومــه ايونم ور منه هوش                كرسه ايدم يه جفته كوش
6. دومــه ايونم ور منه مال                   كرسه ايدم يه جفته دستمال
7. دومــه ايونم ور منه حونه                 كرسه ايدم يه جفته شونه
8. امشـو شـو ، هي شـو مهـه               اردي گـگـو ور سر رهـه
9. اردي گـگو شـو روز كرده                 مشكدو سهره سر بروز كرده
10. هي ايكنـم ، چـارونسـو                    جونم  ايكنم وه قربونسو
11. هي مشكدو حمايت كـو                     امشو ز خو زي بيارم كـو

........................................................

پير والي : مقبره يكي از امامزادگان واقع در خاك بختياري كه در نزد طوايف ميوند از احترام خاصي برخوردار است .

مشكدو : مشكي پوستي كه به وسيله آن ماست را تبديل به دوغ مي كنند.

براي خواندن معني اين اشعار به ادامه مطلب برويد

شلوار دبيت

مردان بختياري معمولا شلواري مشكي رنگ به پا دارند كه به شلوار دبيت معروف است . خصوصيت بارز و متمايز كننده اين شلوار دمپاي بسيار گشاد آن است به طوريكه جلوه ويژه اي به اين لباس مي دهد ؛ عرض دمپاي اين شلوار معمولا بالاي پنجاه سانتي متر مي باشد .

پوشيدن شلوار دبيت با كت نيز مرسوم است . معمولا اگر شلوار دبيت را با كت بپوشند ، يك دوال ( كمر بند ) چرمي كه پهناي بالاي هفت سانتي متر و چفت رزه اي (سگكي) ساده دار ، را محكم  به كمر شلوار مي بندند و اگر شلوار دبيت را همراه چوقا به تن كنند . دوالي چرمي با پهناي كم بر روي كمر شلوار آويزان مي كنند. بختياري ها در انتخاب دوال حساسيت خاصي دارند،  از دوالي چرمي معروف به چرم بلغار بسيار تعريف مي كنند و اين چرم را بسيار مي پسندند.

آنگونه كه مشخص است به دليل دست و پا گير بودن شلوار دبيت ، اين شلوار نمي توانسته شلواري مناسب براي كوهستان هاي بختياري باشد و به احتمال زياد در قديم همانگونه كه امروزه مرسوم است ، مردان بختياري در هنگام كار از شلواري مناسب تر استفاده مي كردند ؛ البته برخي از مردان هنگام كار و يا كوهپيمايي دو طرف شلوار را بالا مي آورند و در زير كش كمر قرار مي دهند ؛ كه با اين كار دمپاي شلوار از زير دست و پا جمع مي شود .

براي دوخت شلوار دبيت دسته كم نياز به دو و نيم متر پارچه مشكي اعلا مي باشد .بهترين و مرغوب ترين پارچه دبيت به دبيت حاجي علي اكبري شهرت دارد ؛ مرغوبيت اين پارچه به خاطر رنگ ثابت و نرمي آن مي باشد . اما در سالهاي اخير نوع بدل اين پارچه وارد بازار شده كه مارك همان پارچه اصلي را دارد اما پس از چند بار شستن ، رنگ آن به زردي مي گرايد .

دوخت اين شلوار آنچنان مشكل نمي باشد . معمولا كمر شلوار را با سه كش مي دورند تا جلوه اي بهتر داشته باشد ، اما طريقه ديگري براي دوخت كمر شلوار دبيت وجود دارد كه به كمر چين معروف است . در اين طرز دوخت ، خياط با مهارت خاصي كمر شلوار را دوخت مي زند به طوري كه ديگر نيازي به كش كمر نيست و كمر شلوار با چفت باز و بسته مي شود . شلوار دبيت يك جيب بيشتر ندارد . اين جيب در سمت راست قرار مي گيرد و با يك زيپ و يا چند چفت بسته مي شود .

ميلاد باسعادت حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) و فرزند بزرگوار ايشان امام جعفرصادق (ص) را به ساحت مقدس امام زمان (روحی و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء) و به  همه پيروان حق و حقيقت تبريک و تهنيت عرض مي کنم

اي افتو مه ، به زير چوقات                    اي پاك ترين پيـا ، محمد

اي نوكـــر نوكـــر بلالت                  صد حاكم و پيشـوا ، محمد

اي وسته به خاك پاي اسبت                خان و لر و كهـخدا ، محمد

اي سـي دل او وجود پاكـت                آبيده جهـون به پـا ، محمد

اي اسـم تو منه همــه ولاتا                 ايبنده ره خطــــا ، محمد

گـل نقش جهـون آفرينش                  اي دين تو پا به جا ، محمد

اي دادرس همــه پيـايـل                   اي وا همــه آشنـا ، محمد

دونم كه نه آفريده خلقــي                   بهتر زه تو دي خدا ، محمد

سـي گويل مال منه قيامت                     آبـو اوچه رهنمــا ، محمد

آسـون تو بگـر به پيرونت                    روز عمـل و جــزا ، محمد

"داراب" كسـي نداره او چو                    اي چرنه ز دل كه يا محمد

روستاي ديوني

يكي از زيباترين مناطق شمال دزفول در فصل بهار منطقه دره ديوني مي باشد . روستاي ديوني كه در شصت كيلومتري شهرستان دزفول قرار دارد علارغم جاده نامناسب و سختي مسير به دليل دارا بودن طبيعتي بكر و مردماني با صفا همواره پذيراي ميهمانان نوروزي زيادي از اين شهرستان و مناطق همجوار مي باشد . متاسفانه اهالي اين روستا و نهاد هاي ذي ربط با وجود دارا بودن زمينه گردشگري و استقبال گردشگران از اين منطقه در چهار فصل سال هيچ گونه اقدامي در جهت بهره بري از اين موهبت صورت نداده اند .

جداي از طبيعت زيبا ، اين منطقه داراي اماكن متبركه و آثار باستاني زيادي است كه براي  گردشگران كمتر شناخته شده مي باشند . از اماكن متبركه اين روستا مي توان پير فزك ، پيرور ، پير قاضي ، دادا زيوه و قلندرون را نام برد كه هر يك از اين اماكن احترام خاصي نزد  اهالي  اين روستا و مناطق همجوار دارند. همچنين از آپار باستاني اين منطقه مي توان به چندين آسياب قديمي ، پل جگينه و ده گه اشاره كرد . در ادامه مطلب دو عكس از اين منطقه نمايش داده خواهد شد .

عكاس  احسان صفري