اي آن كه نتيجه چهار و هفتي
وز هفت و چهار دايم اندر تفتي
مي خور كه هزار باره بيش ات گفتم
باز آمدنت نيست چو رفتي، رفتي
هر آغازي را پاياني است...
اما نمي دانم چرا گاهي اين پايان سخت است. سخت تر از آغاز... شايد سه سال زمان كمي نباشد، براي دل بستن به اين صفحات مجازي .....!! براي "پايان" خيلي چيزها مي خواستم بنويسم اما صفحه كيبورد را كه لمس كردم ......" همه چي زه ويرم رهد".
از تمام دوستاني كه در اين مدت به مندير بهارون لطف داشتند تشكر مي كنم.
خدا نيهدار...
پ.ن: برداشتن لينك اين وبلاگ هيچ مانعي ندارد.

زندگي صحـنه يكتاي هنرمندي ماست
هركسي نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پيوسته به جاست
خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد